Παγκοσμιοποίηση της εργασίας

Δεδομένου ότι οι οργανώσεις αρχίζουν να εκτείνονται τη σφαίρα, αυτό’σ που γίνεται όλο και περισσότερο προκλητικό στους εταιρικούς ανώτερους υπαλλήλους για να ρυθμιστούν αυτοί οι πόροι. Δεδομένου ότι κάθε πόρος γνώσης είναι μοναδικός, πολλή προσπάθεια πρέπει να πάει στην κατανόηση της μοναδικότητας κάθε προσώπου. Η ερώτηση προκύπτει έπειτα - το χow εσείς χτίζει τη σχέση ` " εάν η εργασία είναι διασκορπισμένη όλων σε όλη την υδρόγειο; Πώς χαρτογραφείτε το μοναδικό πολιτισμό τους (συμπεριλαμβανομένου του περιφερειακού και πολιτισμού χωρών τους) με τον εταιρικό πολιτισμό; Αυτοί είναι μερικές από τις προκλήσεις που θα πρέπει να αρχίσουμε πολύ σύντομα. Οι σκέψεις μου σε αυτό το blog είναι συγκεκριμένα στο ταλέντο ΤΠ/ανάπτυξης λογισμικού.

Η συνηθισμένη παγκοσμιοποίηση του εργατικού δυναμικού στην ΤΠ οδηγείται από 2 λόγους.

1) Οικονομική πρόκριση συναλλαγής εργασίας: Η φτηνότερη εργασία στην Ινδία, τη Ρωσία κ.λπ. μπορεί να πάρει την εργασία γίνοντη με μέρος του κόστους έναντι στις ΗΠΑ/την Ευρώπη.

2) Ακολουθήστε τον ήλιο: Η κατοχή της ομάδας ανάπτυξης σε 2 διαφορετικές χρονικές ζώνες δίνει στις οργανώσεις το προστιθέμενο πλεονέκτημα του αυξανόμενου εύρους ζώνης της εργασίας. Όταν μια ομάδα στη ζώνη ενός χρόνου είναι αναμείνετε για να την καλέσετε μια ημέρα, μια άλλη ομάδα σε μια διαφορετική χρονική ζώνη μπορεί να πάρει την εργασία και να συνεχίσει.

Και οι δύο αυτοί οι λόγοι φαίνονται βάζοντας στον πειρασμό στους εταιρικούς ανώτερους υπαλλήλους, αλλά δεδομένου ότι πρέπει να δούμετο ν σε πολλές εταιρίες, η εκτέλεση στους προαναφερθέντες λόγους μπορεί να είναι εξαιρετικά δυσκίνητη. Η πολυπλοκότητα της επικοινωνίας και της διαχείρισης αυξάνεται εντυπωσιακά με την παγκοσμιοποίηση της εργασίας. Οι ανόμοιες πολιτιστικές αξίες και η ηθική εξοργίζουν περαιτέρω αυτά τα ζητήματα. Όπως βγάζει η μείωση κόστους δεν είναι αυτή μεγάλη. Κατά την άποψή μου οι ανώτεροι υπάλληλοι πρέπει να αποφύγουν το στενό όραμα της μείωσης κόστους λόγω στη φτηνότερη εργασία ως μόνο λόγο να επεκταθεί η εργασία τους συνολικά. Στην πραγματικότητα είναι ο λανθασμένος λόγος για την παγκοσμιοποίηση.

Ο κύριος λόγος ή ο μόνος λόγος οι οργανώσεις πρέπει να πάει γιατί η σφαιρική διανομή εργασίας είναι να επιτύχει την ποικιλομορφία. Η ποικιλομορφία σημαίνει το ανθρώπινο δυναμικό με τα διαφορετικά/μοναδικά σύνολα ικανότητας, συνεργαμένος να πάρει τις πολλαπλάσιες προοπτικές στον καθορισμό προβλήματος, καταλαβαίνοντας τους διαφορετικούς τρόπους τα προβλήματα προσιτά. Δεδομένου ότι η αγορά επεκτείνεται, ειδικά στην Ασία και τη λατινική Αμερική, η διαφοροποίηση εργασίας σε εκείνες τις περιοχές σημαίνει την τοπική γνώση σε εκείνη την καταναλωτική αγορά. Τέλος, η ποικιλομορφία της εργασίας είναι διαφοροποίηση διαχείρισης κινδύνου της εργασίας και της λογικής του ανθρώπινου δυναμικού. Με έναν μεγάλο αριθμό αποχώρησης των μωρό- Boomers ` στις ΗΠΑ, η παγκοσμιοποίηση της εργασίας μειώνει τον κίνδυνο στενεύοντας εργασίας και η εργασία μπορεί να κινήσει όπου η εργασία είναι αναμένει.

Θα διαμορφώσω περισσότερων σε αυτές τις απόψεις στις μελλοντικές θέσεις μου.

Του ενημερωμένου 13$η Σεπτεμβρίου: Διαβάστε τη συνέχεια αυτού του blog -Παγκοσμιοποίηση της εργασίας - ΙΙ